Wandtapijten hebben al eeuwenlang een bijzondere plaats in het bewaren van herinnering, geschiedenis en identiteit. In middeleeuws en vroegmodern Europa werden ze gebruikt om Bijbelse verhalen, familiegeschiedenissen, veldslagen en belangrijke gebeurtenissen zichtbaar te maken; ze fungeerden als een soort textiel geheugen. Ook in andere culturen werden textielen gebruikt om overledenen te eren en verhalen van families en gemeenschappen door te geven, bijvoorbeeld in Andes-weefsels, Japanse rouwtextielen en Afrikaanse graf- en herdenkingsdoeken.

Textiel is daarbij bijzonder omdat het dicht bij het lichaam staat: het wordt gedragen, aangeraakt, bewaard en doorgegeven. Een wandtapijt kan zo een plaats worden waar persoonlijke herinnering, materiële sporen en het verhaal van een leven samenkomen.

De wandtapijten worden geweven, genaaid, gekleefd…op basis van het ontwerp dat afgestemd is op jouw verhaal, visuele voorkeuren en de plek waar het tapijt komt te hangen.