Wanneer een collega, medeleerling, familielid of gezamenlijke vriend overlijdt, laat dat een leegte achter in een groep. Samen stilstaan bij het verlies en ruimte maken voor verdriet kan mensen opnieuw met elkaar verbinden.

Door samen een wandtapijt te weven, krijgt de herinnering aan de overledene een tastbare en gedeelde plek. Iedereen draagt een stukje bij, met eigen kleuren, materialen en herinneringen. Zo groeit er langzaam een gezamenlijk kunstwerk waarin de verbondenheid met de overledene verder leeft.

Een tapijt dat niet alleen vertelt wie we verloren,
maar ook wat ons met elkaar verbindt.